Terug

Provisie en beloning (fd) - provisieverbod rechtstreekse betaling

Veelgestelde vragen voor Provisie en beloning (fd) - provisieverbod rechtstreekse betaling

Kan ik mijn klanten gespreide betaling van advieskosten aanbieden?

Ja, een adviseur/bemiddelaar mag zijn klanten onder voorwaarden gespreide betaling van advieskosten aanbieden. Volgens de Wet financieel toezicht (Wft) is een gespreide betaling over meer dan drie maanden een consumptief krediet. Er is echter een uitzondering gemaakt voor aanbieders en adviseurs/bemiddelaars die hun klanten gespreide betaling van advies- en bemiddelingskosten aanbieden.

Gespreide betaling is wettelijk gezien mogelijk als aan alle onderstaande voorwaarden wordt voldaan.

  • De mogelijkheid tot gespreide betaling wordt aangeboden voor advies- en bemiddelingskosten of distributiekosten.
  • Er wordt geen rente of andere kosten in rekening gebracht.
  • De gespreide betaling van advieskosten loopt niet langer dan 24 maanden.
  • De advieskosten moeten apart worden vermeld op de factuur, dat wil zeggen los van de productkosten wanneer deze door de adviseur of bemiddelaar worden geïncasseerd.

Execution only

Bij execution only dienstverlening (waarbij dus niet wordt geadviseerd) mag de gespreide betaling van de distributie- of bemiddelingskosten langer lopen dan twee jaar. De voorwaarde dat er geen rente of andere kosten in rekening worden gebracht, blijft wel van toepassing. Ook moeten deze distributie- of bemiddelingskosten, net als de advieskosten, apart op de factuur worden vermeld.

Stuur deze vraag door

Mag een financiële dienstverlener de advieskosten structureel kwijtschelden aan zijn klanten?

Het op structurele basis niet in rekening brengen van de advies- en distributiekosten is niet toegestaan onder het provisieverbod. Dit kan namelijk de indruk wekken dat advies en distributie gratis zijn. Dat is onwenselijk en doet afbreuk aan de doelstelling van het provisieverbod. Bovendien staat dit haaks op de gewenste cultuuromslag van productgerichte verkoop naar klantgerichte advisering.

Financiële dienstverleners moeten dus naast het transparant maken van de advies- en distributiekosten, deze kosten ook rechtstreeks bij de klant in rekening brengen.

Wel blijft het mogelijk om tijdelijke (kortings)acties te voeren. Voor de directe aanbieder geldt dat de kosten van tijdelijke (kortings)acties onderdeel moeten zijn van het kostprijsmodel voor de advies- en distributiekosten.

Stuur deze vraag door

Mogen directe aanbieders advies op basis van ‘no cure no pay’ aanbieden?

Nee. Het hanteren van ‘no cure no pay’-constructies is in strijd met het doel en strekking van het provisieverbod. Het aanbieden van dienstverlening op ‘no cure no pay’-basis betekent dat klanten pas voor het advies betalen als zij ook daadwerkelijk een product afsluiten. Op grond van het provisieverbod zijn directe aanbieders verplicht advies- en distributiekosten rechtstreeks in rekening te brengen.

Het aanbieden van advies op ‘no cure no pay’-basis leidt ertoe dat adviseurs een prikkel hebben om een product te verkopen, terwijl het ook in het belang van de klant kan zijn om juist geen product af te sluiten. Het aanbieden van advies op basis van ‘no cure no pay’ door directe aanbieders geeft daarmee nog steeds prikkels tot ‘productpushing’, waarbij aanbieders proberen zoveel mogelijk producten te verkopen. 

Zie ook de vraag: Waarvoor en voor wie geldt het kostprijsmodel?

Stuur deze vraag door

Mogen financiële dienstverleners tijdelijke (kortings)acties voeren voor advies- en distributiekosten?

Ja. Voor financiële dienstverleners blijft het mogelijk om tijdelijke (kortings)acties te voeren voor advies- en distributiekosten. Voor directe aanbieders geldt dat de kosten van tijdelijke (kortings)acties wel moeten worden meegenomen in de berekening van advies- en distributiekosten volgens het kostprijsmodel. Stuur deze vraag door

Hoe kijkt de AFM naar de hoogte van de beloningen?

De AFM controleert beloningen niet vooraf, maar treedt op als excessieve beloningen worden geconstateerd. Aanbieders en adviseurs/bemiddelaars zijn vrij om met hun klanten afspraken te maken over de vergoeding die wordt betaald voor de dienstverlening. De hoogte van de beloning mag echter niet kennelijk onredelijk zijn.

Zie ook de vraag: Hoe wordt de kennelijke onredelijkheidsnorm ingevuld?

Stuur deze vraag door

Hoe wordt de kennelijke onredelijkheidsnorm ingevuld?

Voor rechtstreekse vergoedingen die klanten aan aanbieders en adviseurs/ bemiddelaars betalen, geldt de kennelijke onredelijkheidsnorm. Dit betekent dat de vergoeding die wordt gevraagd niet buitensporig mag zijn in relatie tot de verrichte werkzaamheden voor de klant.

Bij de vraag of een vergoeding kennelijk onredelijk is, spelen vier omstandigheden een rol.

  • De vraag of het bedrag dat de dienstverlener bij de klant in rekening brengt onredelijk is gezien het aantal uren dat aan het advies is besteed.
  • De vraag of het aantal uren dat aan het advies en bemiddeling is besteed onredelijk is gezien de reikwijdte van het advies.
  • De vraag of de reikwijdte van het advies onredelijk is gezien de adviesaanvraag/-behoefte van de klant.
  • De vraag wat in de branche gebruikelijk is om bepaalde diensten in rekening te brengen.
Stuur deze vraag door

Moeten directe aanbieders de advies- en distributiekosten op een aparte factuur incasseren bij de klant?

Nee. De directe aanbieder kan de advies- en distributiekosten op dezelfde factuur vermelden, maar moet deze wel apart van de productprijs vermelden op een extra regel. Op deze manier is het voor de klant duidelijk hoeveel de advies- en distributiekosten bedragen en wat de kosten van het financiële product zijn. Stuur deze vraag door

Hoe zorg ik dat mijn beloning niet kennelijk onredelijk is?

Een onderdeel van het provisieverbod voor financiële dienstverleners is de kennelijke onredelijkheidsnorm. Deze norm bepaalt dat de financiële dienstverlener geen beloning mag vragen die gelet op de aard en de omvang van de dienstverlening kennelijk onredelijk is.

Bij het vaststellen van uw beloning moet u rekening houden met de volgende omstandigheden:

  • De vraag of het bedrag dat de bemiddelaar of adviseur bij de klant in rekening brengt onredelijk is gezien het aantal uur dat aan het advies is besteed.
  • De vraag of het aantal uur dat aan het advies en de bemiddeling is besteed onredelijk is gezien de reikwijdte van de dienstverlening.
  • De vraag of de reikwijdte van het advies onredelijk is gezien de adviesaanvraag/-behoefte van de klant.
  • De vraag wat in de branche gebruikelijk is om in rekening te brengen voor bepaalde diensten.
Stuur deze vraag door