Terug

Reinier Pollmann: Evenwichtskunst in het vinden van de ideale rol als toezichthouder

Blog

blog

Laatst floot ik een hockeywedstrijd van een van mijn kinderen. Lang geleden speelde ik zelf maar sindsdien zijn er veel regels veranderd. Voor het doel ontstond een onoverzichtelijke situatie waar het voor mij onduidelijk was of er een overtreding werd begaan. Ik moest snel beslissen: fluiten? Of laten gaan?

Ik liet het gaan, maar uit de reacties op het veld merkte ik dat ik het waarschijnlijk verkeerd had gezien. Dat confronteerde me met het volgende scheidsrechtersdilemma: Zou ik ingaan op de vragen en verwijten en de deur openzetten voor discussie? Of zou ik alle contact afhouden en daarmee vasthouden aan de stelregels dat een scheidsrechter altijd gelijk heeft, ook als hij geen gelijk heeft?

"Ik besefte dat de dilemma’s van de zaterdagmiddag op het hockeyveld heel veel lijken op de rol van de toezichthouder bij de beantwoording van vragen in de InnovationHub."

Ik besefte dat de dilemma’s van de zaterdagmiddag op het hockeyveld heel veel lijken op de rol van de toezichthouder bij de beantwoording van vragen in de InnovationHub. Ook op dit speelveld moeten we in korte tijd besluiten welke energie we in een vraag steken van een partij die zich bij ons meldt en hoe afstandelijk we ons moeten opstellen.

Helpen of terugsturen?

Veel van de kleine partijen die zich bij ons melden weten niet hoe ze een vergunning kunnen aanvragen. Gaan we ze helpen of terugsturen? Er zijn veel aanvragen en de capaciteit is beperkt. En een antwoord aan een partij die te weinig thuis is in de Wet financieel toezicht (Wft) triggert doorgaans nieuwe vragen. Voor je het weet zitten we in een rol als adviseur. Dat zou niet eerlijk zijn naar de partijen die onze kosten betalen. Het is ook om andere redenen niet een rol waarin we terecht moeten komen. Vragen we ze dus om eerst een adviseur te raadplegen die hen beter wegwijs maakt in de Wft? Of om terug te komen als de klantpropositie en het businessmodel beter is doordacht? Misschien missen we dan de gelegenheid om een ontwikkeling te accommoderen die belangrijk is voor consumenten.

Imagorisico

Bij de gevestigde spelers met nieuwe financiële concepten zijn het andere afwegingen. Het besef dat ze een imagorisico lopen maakt hen over het algemeen voorzichtiger met de implementatie van innovaties waar een start-up niet voor terug zou deinzen. Ze zijn meer thuis in het juridisch kader en hebben ervaring met de toezichthouder. Maar ze kunnen ook van mening zijn dat het wellicht niet verstandig is zich nu al te melden, uit angst dat we het ontwikkelingsproces moeizamer maken of helemaal tegen houden. En dan besluiten het nieuwe concept verder te ontwikkelen buiten ons zicht om. Hoe komen we erachter wat er speelt binnen een onderneming zonder een duur onderzoek te starten? Beloven niet te zullen handhaven op informatie waar ondernemingen zelf mee komen zou het probleem kunnen wegnemen. Maar dat creëert weer andere perverse prikkels.

Evenwichtskunst

Toezicht is evenwichtskunst in het vinden van de ideale rol als toezichthouder die ingrijpt waar het fout gaat en die spelers vrij laat bij ontwikkelingen die goed zijn voor de consument of maatschappij als geheel. De InnovationHub speelt die rol op de plek waar de markt snel innoveert; waar veel kleine snelle beslissingen moeten worden genomen.

Waar je wil voorkomen dat je als toezichthouder de boel doodfluit of dat je te veel laat gaan waardoor de wedstrijd het karakter van een knokpartij krijgt? Als scheidsrechter wist ik toen ik zelf nog hockeyde prima hoe ik dat moest doen: ik speelde zelf mentaal mee. Als speler zag ik ook precies wanneer een scheidsrechter moest fluiten en door me een speler te voelen ging het vanzelf goed. Maar de innovatie in de sport zorgde ervoor dat mijn intuïtie als speler niet meer werkte.

Als toezichthouder in het steeds veranderend speelveld van fintechs en innovatie wil ik voorkomen dat we in een positie komen dat we niet meer goed kunnen fluiten doordat we ons niet meer goed kunnen verplaatsen in het spel. Bijblijven bij de ontwikkelingen en steeds nadenken over de vraag deze vrij baan te geven of ertegen op te treden is harde noodzaak. De Hub en de contacten daaromheen helpen ons daarbij.

Want helaas: het spel even stilleggen en de video referee inschakelen is geen optie.

Reageren?

Via onze InnovationHub zijn wij altijd bereikbaar, voor vragen, maar nadrukkelijk ook voor feedback.

reinier-pollmannReinier Pollmann (1967) is sinds 1 januari 2016 Programmamanager Innovatie & Fintech bij de Autoriteit Financiële Markten (AFM). Pollmann begon in 2003 bij de AFM en werkt sindsdien aan de ontwikkeling van het toezicht en regelgeving. Vanaf 2008 was hij hoofd van de afdeling Strategische Analyse en later hoofd Strategie, Beleid en Internationale zaken. Pollmann is van origine een Delftse ingenieur die gewerkt heeft in projectmanagement en strategie in de energiesector en productmanagement in de telecom voor hij de overstap maakte naar de AFM.

De AFM maakt zich sterk voor eerlijke en transparante financiële markten.

Als onafhankelijke gedragstoezichthouder dragen wij bij aan duurzaam financieel welzijn in Nederland.

Informatie delen

Delen via: deel