Inleiding Richtlijn Consumentenkrediet
In 2008 is de Europese Richtlijn Consumentenkrediet (Richtlijn 2008/48/EG, verder: de Richtlijn) aangenomen.
De Richtlijn heeft als doel:
- bijdragen aan een goede werking van de interne markt door de nationale wetgeving van de lidstaten te harmoniseren; en
- het bieden van bescherming aan de consument bij het sluiten van kredietovereenkomsten.
De Richtlijn bevat regels die betrekking hebben op de relatie tussen de kredietaanbieders en de consument. Hier-onder vallen regels op het gebied van kredietreclame, informatieverstrekking, de beoordeling van de kredietwaardigheid en de inhoud van de kredietovereenkomst.
Het uitgangspunt van deze Richtlijn is maximale harmonisatie. Dit houdt in dat lidstaten geen vrijheid hebben om af te wijken van de bepalingen die door de Richtlijn worden geharmoniseerd. Op een aantal punten is er wel vrijheid overgebleven voor de lidstaten. Een aantal artikelen biedt bijvoorbeeld de mogelijkheid een bepaalde bepaling niet toe te passen of om kredietovereenkomsten die zijn uitgezonderd door de Richtlijn toch onder de bepalingen van de Richtlijn te laten vallen. Zo heeft Nederland ervoor gekozen om de bepalingen van de Richtlijn wel van toepassing te verklaren op kredietovereenkomsten waarbij een krediet wordt verleend voor een totaalbedrag van minder dan 200 euro en voor meer dan 75.00 euro. Ook heeft de Nederlandse wetgever ervoor gekozen belangrijke beschermingsbepalingen uit de Richtlijn wel van toepassing te verklaren op effectenkrediet.
Wijze van implementatie
De implementatie vindt plaats door een aanpassing van het Burgerlijk Wetboek (BW), de Wet op het consumentenkrediet (Wck), de Wet op het financieel toezicht (Wft) en het daarbij behorende Besluit Gedragstoezicht financiële ondernemingen (BGfo). Een aantal van de nu geldende bepalingen uit de Wck komen te vervallen met de introductie van titel 2A in het BW.
De bepalingen uit het wetsvoorstel zijn niet van toepassing op kredietovereenkomsten die voor de inwerkingtreding van het voorstel zijn afgesloten. Wanneer een kredietovereenkomst die is afgesloten voor de inwerkingtreding wordt gewijzigd, zoals bij het verhogen van de kredietlimiet, zal de nieuwe overeenkomst die wordt gesloten wel onder de nieuwe wetgeving vallen.